tv.goldenwords.info audycje

Wewnątrz wszystko jest największym różnorodności biologicznej na Ziemi. Setki tysięcy gatunków roślin i zwierząt - nikt nie wie na pewno, ilu -, zmuszeni żyć z bardziej inteligentnych i niebezpiecznym drapieżnikiem należących do królestwa zwierząt, człowieka. Według ostatnich IBGE liczyć, 23,5 miliony ludzi żyją w Amazonii. Czy tylko 13% brazylijskiej populacji, ale wystarczająco aby uszkodzenia planetarnych proporcjach.

Wylesianiu już 17% zużywanej Amazonii - 700 tysięcy kilometrów kwadratowych, na obszarze równoważne Minas Gerais, Espirito Santo i Rio razem. Większość została przekształcona w drewno, węgiel, mięsa i soi w celu zaspokojenia popytu na rynku krajowym i międzynarodowym. gNawet z bolesną zniszczenia spowodowane przez człowieka, brazylijskiej Amazonii jest nadal największym ciągłym lasów tropikalnych na świecie. W dżungli w Kongo, druie miejsce, jest daleko w tyle zarówno w długości (1,7 milionów km ?) i liczby gatunków.

Odniesienia do brazylijskiej Amazonii występują w dwóch różnych sposobów. Pierwszym z nich jest Amazonii BIOME, ekologicznego ustawienie uważa, że tylko na obszarach leśnych i tworzenie związanych z nimi ekosystemów, ma 4,2 milionów kilometrów kwadratowych, lub 50% terytorium kraju. Drugi, o nazwie Amazon, jest w obszarze, który obejmuje siedem państw Północy (Amazonas, Para, Roraima, Amapá, Acre, Rondônia i Tocantins), powiększonej o połowę i Maranh?o Mato Grosso. Istnieje niewiele ponad 5 milionów km ? i był początkowo określany jako obszar jurysdykcji starych Sudam, w Superintendency rozwoju Amazonii, wymarły w 2001 r. i przebudowany w tym roku. Oprócz obszarów leśnych, w tym około 730 tysięcy kilometrów kwadratowych z sawanny i inne naturalne formacje spoza lasu. Na 100 tysięcy km ?, na które są obszary zajmowane przez rzeki - a wszechświat rozmiar wodnych prawie Pernambuco. Zwykle odnosi się on do Amazonii, jeśli chodzi o dane ekonomiczne, statystyki dotyczące wylesianiu - i wylesianiu - tylko na obszarach leśnych. Wylesianiu w obszarach sawannowy są obliczane przez Narodowy Instytut Badań Kosmicznych

Amazon ma skala i naturalny superlatywów. Jest to największy tropikalnych na świecie i najwyższym stężeniu bioróżnorodności na naszej planecie. Zielonej zasięgu mieszka w kontenerze, który jest ukryty na świecie zwierząt, roślin, mikroorganizmów, genów, klimatu, wody, Indianie, piękno i zniszczenie. Okładki połowę terytorium kraju. Nie byłoby przesadą stwierdzenie, że Brazylia jest krajem Amazonii, dużo więcej niż Amazon jest lasu Brazylii.

Jeżeli połączony obszarach niemal wszystkich krajach europejskich (z wyjątkiem byłego Związku Radzieckiego), one z odprawy na terenie brazylijskiej Amazonii. Cały BIOME posiada 6,6 milionów kilometrów kwadratowych, rozłożenie dziewięć państw Ameryki Południowej. Brazylia posiada prawie 65% tego, z ponad 4 milionów km ? lasu. Jedynie państwa Amazonas, z 1,6 milionów km ?, jest niemal pięć razy obszarze Niemiec i trzy razy na terytorium Francji, a jest większe niż inne kraje Amazon - Boliwia, Peru, Ekwador, Kolumbia, Wenezueli, Gujany i Surinamu, Gujany Francuskiej zewnątrz, która jest posiadaniu.

Jockeys are normally self employed, nominated by horse trainers to ride their horses in races, for a fee (which is paid regardless of the prize money the horse earns for a race) and a cut of the purse winnings. In Australia, employment of apprentice jockeys is in terms of indenture to a master (a trainer); and there is a clear employee/employer relationship. When an apprentice jockey finishes his apprenticeship and becomes a “fully fledged jockey”, the nature of their employment and insurance requirements change because they are regarded as “freelance”, like sub-contractors. Jockeys often cease their riding careers to take up other employment in racing, usually as trainers. In this way the appreniceship system serves to induct young people into racing employment.

Jockeys usually start out when they are young, riding work in the morning for trainers, and entering the riding profession as an apprentice jockey. An apprentice jockey is known as a “bug boy” because the asterisk that follows the name in the program looks like a bug. All jockeys must be licensed and usually are not able to have an interest in a bet on a race. An apprentice jockey has a master, who is a horse trainer, and also is allowed to “claim” weight off the horse’s back (if a horse were to carry 58 kg, and the apprentice was able to claim 3 kg, the horse would only have to carry 55 kg on its back). After a while, the jockey becomes a senior jockey and would usually develop relationships with trainers and individual horses. Sometimes senior jockeys are paid a retainer by an owner which gives the owner the right to insist the jockey rides their horses in races.

The emergence of women jockeys in the 1970s was greeted well in racing, with resilience that in fact helps to explain why racing is the oldest, continuing global sport. Racing modelled on the English Jockey Club spread throughout the world with colonial expansion, and in one view is a vehicle of hegemony. Emergence of women jockeys shows racing is adaptive. The emergence did raise argument about the suitability of women in the demanding role of jockeys, and they have been demonstrated to be baseless; nothing more than prejudiced whims with no logical basis. It is of interest that similar debate has not ensued about the employment of children in racing, and their exposure to all sorts of risks. The orientalism with which people are amused by robots replacing children in camel races probably blinds their eyes to what goes on in western countries - robots do have the distinct advantage that owners do not have to “sling” to them (i.e., pay them). Of course the use of battery shocks as a behaviour conditioner of horses is ubiquitous, and robots could be used in this practice to minimise injury to people. Hemingway deplored the plight of horses used in bullfighting. Sooner or later, people will be talking the same way about children in racing.

Famous jockeys include Earl Sande, Chris McCarron, Sir Gordon Richards, Willie Shoemaker, Pat Day, Eddie Arcaro, Laffit Pincay, Jr., Russell Baze, Lester Piggott, Frankie Dettori, Red Pollard, Tony Cruz, Jose Santos, Edgar Prado, Jerry Bailey, Ron Turcotte, Garrett Gomez, and Tony McCoy.

Bernard Williams has argued that consequentialism is alienating because it requires moral agents to put too much distance between themselves and their own projects and commitments. Williams argues that consequentialism requires moral agents to take a strictly impersonal view of all actions, since it is only the consequences, and not who produces them, that is said to matter. Williams argues that this demands too much of moral agents — since (he claims) consequentialism demands that they be willing to sacrifice any and all personal projects and commitments in any given circumstance in order to pursue the most beneficent course of action possible. He argues further that consequentialism fails to make sense of intuitions that it can matter whether or not someone is personally the author of a particular consequence. For example, that having “dirty hands” by participating in a crime can matter, even if the crime would have been committed anyway, or would even have been worse, without the agent’s participation. He was born at Skipton in Yorkshire, where his father, the Reverend W. Sidgwick (d. 1841), was headmaster of the local grammar school, Ermysted’s Grammar School. Henry himself was educated at Rugby (where his cousin, subsequently his brother-in-law, Edward White Benson – later Archbishop of Canterbury – was a master), and at Trinity College, Cambridge. While at Trinity, Sidgwick became a member of the Cambridge Apostles. In 1859 he was senior classic, 33rd wrangler, chancellor’s medallist and Craven scholar. In the same year he was elected to a fellowship at Trinity, and soon afterwards became a lecturer in classics there, a post he held for ten years.

W programie przedstawiamy dwa reportaże. Pierwszy z nich to wstrząsająca historia o starszej kobiecie, której szpital nie chciał przyjąć na oddział, skazany za rozbój pisze tysiące pism do Sądu. Mirosław P. w więzieniu ma ksywkę “mecenas”. Pozywa bliskich, obcych, zamieniając ich życie w koszmar…

Magazyn Ekspresu Reporterów to program na żywo o tematyce społecznej i interwencyjnej. Reporterzy Magazynu docierają wszędzie tam, gdzie dzieje się coś niepokojącego. Dziennikarze nie unikają kontrowersyjnych tematów, jak korupcja, nadużycia władzy czy zwykła niesprawiedliwość. W materiałach nie tylko piętnują i demaskują oszustwa i bezprawie, ale także przedstawiają pozytywne wzory do naśladowania. Każdy z Widzów może zgłosić sprawę, która ma szansę stać się tematem kolejnego odcinka.

Historia człowieka, który postanowił poprosić sąsiada o pomoc w budowie kurnika. Stracił majątek życia.Zastanawiam sie nad tym skąd ten pan Mirosław P. bierze pieniądze na te wszystkie opłaty sądowe? Przecież w naszym kraju a każdą wniesiona sprawę do sądu trzeba wnieść opłatę z tego co wiem .Jeśli ten pan prawie każdego dnia ma rozprawę sądzie przeciwko komuś ,to skąd ma na to pieniądze by wnosic opłaty sądowe? Z tego co pokazano w reportażu , nigdzie nie pracuje a rodzina go nie wspomaga finansowo. No ,chyba że nasze sądy są tak wspaniałomyślne i zwalniają tego pana z opłat, a później się dziwią ze skazany oskarża wszystkich o wszystko ,a oni mają tylko z nim kłopot bo muszą zajmować sie tylko jego sprawami a inne czekają w kolejce.Dziwne to jakies że nikt i nic nie może z tym skazanym zrobić.